Po śmierci spadkodawcy, co do zasady powstaje współwłasność pomiędzy spadkobiercami. Żaden z nich nie posiada na własność żadnego z przedmiotów (z drobnymi wyjątkami na rzecz małżonka).

Od 14 lutego 2001 roku, wraz z wejściem w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, dziedziczenie gospodarstw rolnych odbywa się na zasadach ogólnych.

Najbliżsi krewni spadkobiercy dziedziczą po nim – gwarantuje im to ustawa. Nie dzieje się tak jedynie jeśli spadkodawca sporządził testament, lub spadkobiercy z różnych przyczyn nie mogą dziedziczyć.

Niegodność dziedziczenia jest niezdolnością względną. Oznacza to, że określona osoba nie może dziedziczyć po ściśle określonym spadkodawcy.

Pojęcie prawa spadkowego oznaczające datę, z która spadkobierca obejmuje spadek – kluczowa dla całego postępowania spadkowego.

Spadkodawca w swoim testamencie może zobowiązać swojego spadkobiercę lub zapisobiorcę do określonego działania lub znoszenia określonego stanu rzeczy. Spadkodawca osiąga taki cel za pomocą polecenia.

Mimo, że spadkodawcą osoba staje się z mocy samego prawa, lub woli testatora – nie jest zmuszony do przyjęcia spadku. Dotyczy to zwłaszcza spadków zadłużonych.

W skład spadku wchodzi ogół praw i obowiązków należących do spadkodawcy, które w chwili jego śmierci przechodzą na jego spadkobierców w drodze dziedziczenia ustawowego jak i testamentowego.