Prawo właściwe dla spraw spadkowych określają przepisy ustawy z dnia 4 lutego 2011 Prawo prywatne międzynarodowe oraz Konwencja haska dotycząca kolizji praw w przedmiocie formy rozporządzeń testamentowych z 5 października 1961 r. Należy również pamiętać o umowach międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Prawo ojczyste spadkodawcy

Zgodnie z przepisami ustawy Prawo prywatne międzynarodowe spadkodawca może w testamencie lub w innym rozrządzeniu na wypadek śmierci poddać sprawę spadkową swojemu prawu ojczystemu, prawu miejsca swojego zamieszkania albo prawu miejsca swojego zwykłego pobytu z chwili dokonania tej czynności lub z chwili swojej śmierci.

Jeżeli takiego wyboru nie dokona, to wówczas właściwe jest prawo ojczyste spadkodawcy z chwili jego śmierci.

Cudzoziemiec mający obywatelstwo dwóch lub więcej państw podlega, jako prawu ojczystemu, prawu tego z nich, z którym jest najściślej związany.

O ważności testamentu i innych rozrządzeń na wypadek śmierci rozstrzyga prawo ojczyste spadkodawcy z chwili dokonania tych czynności.

Prawo właściwe dla testamentu i jego odwołanie określa Konwencja dotycząca kolizji praw w przedmiocie formy rozporządzeń testamentowych, sporządzona w Hadze dnia 5 października 1961 r. (Dz. U. z 1969 r., Nr34, poz. 284).

Pani Anna została spadkobierczynią spadku po swoim przyjacielu - obywatelu niemieckim. W takim przypadku dziedziczenie odbywa się według zasad prawa niemieckiego.

Jeżeli prawem ojczystym spadkodawcy jest prawo obce, to dziedziczenie następuje właśnie według tego prawa obcego (chyba że spadkodawca wskaże w testamencie jako właściwe prawo swojego miejsca zamieszkania). Prawo ojczyste spadkodawcy określa krąg uprawnionych spadkobierców oraz zasady dziedziczenia.